Σπήλαιο Ολύμπων, Χίος

Η Χίος έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως ιδανικός χώρος διακοπών για φίλους των σπηλαίων, μιας και στο νησί υπάρχουν 2 μεγάλα σπήλαια.Το σπήλαιο του Αγίου Γάλακτος(ή Άγιο Γάλα οπως το ονομάζουν οι ντόπιοι) και το Σπήλαιο των Ολύπμων.Το σπήλαιο των Ολύμπων βρίσκεται στη κεντρική περιοχή του Δήμου των Μαστιχοχωρίων, πολύ κοντά στο χωριό Ολύμποι και σε μικρή απόσταση από τα χωριά Πυργί και Μεστά. Στην περιοχή αυτή παράγεται αποκλειστικά η μαστίχα, παγκόσμιο μονοπώλιο της Χίου για 2.500 χρόνια. Οι Ολύμποι και τα άλλα Μαστιχοχώρια είναι οχυρωμένοι οικισμοί με πύργους, τείχη και πύλες που εξασφάλιζαν προστασία στους κατοίκους κατά το Μεσαίωνα. Το χωριά συνεχίζουν να διατηρούνται σχεδόν ανέπαφα και να κατοικούνται από τους καλλιεργητές της μαστίχας μέχρι σήμερα.

Το σπηλαιοβάραθρο των Ολύμπων (Συκιάς) έχει μέγιστο βάθος 57 μέτρο, σε υψόμετρο 100 περίπου μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο κεντρικός του θάλαμος έχει μέγιστες διαστάσεις 40 Χ 40. Η αρχή της δημιουργίας του τοποθετείται στο Ανώτερο Ιουρασσικό (πριν 150 εκατομμύρια χρόνια) ενώ η ολοκλήρωση τους κατά το Κενοζωϊκό (πριν 50 εκατομμύρια χρόνια). Ο ασβεστικός του διάκοσμος βρίσκεται ακόμη σε κατάσταση δημιουργίας. Οι σταλακτίτες και οι σταλαγμίτες του σπηλαίου δημιουργούνται από την χημική απόθεση του ανθρακικού ασβεστίου που μεταφέρεται από το νερό που εισέρχεται στο σπήλαιο οπό τη βροχή. Η σταγονορροή στο σπήλαιο είναι έντονη σε περιόδους βροχόπτωσης. Η υγρασία του σπηλαίου κυμαίνεται περίπου στο 95% και η θερμοκρασία του περίπου στους 18° 0.

Το σύστημα διπλής πόρτας που δημιουργήθηκε, έχει σκοπό τη διατήρηση των συνθηκών αυτών ώστε να μην επηρεαστεί η χλωρίδα και η πανίδα του. Δεν έχουν παρατηρηθεί ίχνη ανθρώπινης παρουσίας στο σπήλαιο πριν από την εξερεύνηση του μόλις το 1985, από μέλη της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας. Σήμερα η πρόσβαση γίνεται με ασφάλεια από τεχνητή είσοδο. Ο πλούσιος διάκοσμος του σπηλαίου εκτείνεται σε περίεργους σχηματισμούς που κέντρισαν τη φαντασία των μελετητών-σπηλαιολόγων και τους έδωσαν ονόματα όπως Μέδουσα, Αρμόνιο, Σπηλαιάνθρωποι και Λαχανόκηπος.

Από τη φυσική του είσοδο που βρίσκεται στην οροφή της μεγάλης αίθουσας μπαίνουν ακτίνες ηλίου και σε συνδυασμό με τα φυσικά χρώματα των σχηματισμών του εσωτερικού του σπηλαίου (κόκκινο, κίτρινο και λευκό) δημιουργούν εντυπωσιακές εικόνες που σπάνια συναντά κανείς σε άλλα σπήλαια.

Καθημερινά το σπήλαιο κατακλύζεται από επισκέπτες-ανθρώπους των σπηλαίων, οι οποίοι θέλουν να αποδράσουν από την ρουτίνα της καθημερινότητας και να απολαύσουν την μαγεία της φύσης υμνόντας έτσι τον δημιουργό της.