Τα κορίτσια έκαναν μία σύντομη περιήγηση στην ιστοσελίδα του προγράμματος μας και μέσα από αυτήν μας εξήγησαν αρχικά τους λόγους για τους οποίους εντάχθηκαν στην Περιβαλλοντική Ομάδα και αποφάσισαν να εντρυφήσουν στο μαγικό κόσμο των σπηλαίων.

Μας παρουσίασαν την ομάδα, τα πιο σημαντικά από τα άρθρα που συντάχθηκαν, την Εγκυκλοπαίδεια των σπηλαίων που διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια της χρονιάς και εστίασαν ιδιαίτερα στις δράσεις της ομάδας. Παρουσίασαν μία-μία όλες τις δράσεις και σχολίασαν εκείνες που τις άρεσαν περισσότερο αναδεικνύοντας την αξία της βιωματικής μάθησης, της ενεργητικής συμμετοχής και της ομαδικής εργασίας.

Στο τέλος της εισήγησης κάλεσαν όλους τους συμμαθητές τους να ενταχθούν στην Περιβαλλοντική Ομάδα του σχολείου αποκαλύπτοντας μέσα από τις προσωπικές τους εμπειρίες τα πολλαπλά οφέλη που επιφυλάσσει μία τέτοια ένταξη και συμμετοχή.

Σας ευχόμαστε καλό καλοκαίρι – ραντεβού το Σεπτέμβρη!

Για τη δημιουργία σταλακτιτών και σταλαγμιτών χρειάζεται να περάσουν πολλές χιλιάδες χρόνια. Πολλές φορές δημιουργούνται εντυπωσιακές μορφές σταλαγμιτών που μοιάζουν με νούφαρα, μανιτάρια, δίσκους κλπ. Οι σταλαγμίτες μαζί με τους σταλακτίτες αποτελούν τον πιο συνηθισμένο διάκοσμο ενός σπηλαίου.

Η συνολική διαδικασία σχηματισμού ενός σταλακτίτη έχει ως εξής:

Το νερό της βροχής εισρέει στο έδαφος μέσα σε σχισμές και ρωγμές. Εφόσον πρόκειται για ασβεστόλιθους έχει την ικανότητα μέσα από συγκεκριμένες χημικές διαδικασίες να τους διαλύει και να συγκεντρώνει δισανθρακικό ασβέστιο. Μόλις το κορεσμένο από το δισανθρακικό ασβέστιο νερό φτάσει στην οροφή ενός σπηλαίου αρχίζει να στάζει ή και να τρέχει με μεγαλύτερη ροή προς τα κάτω. Στο σημείο αυτό της ροής, κάθε σταγόνα, πριν πέσει, αφήνει σε σχηματισμό δακτυλίου ανθρακικό ασβέστιο, στο οποίο έχει μετατραπεί το αρχικά διαλελυμένο δισανθρακικό ασβέστιο μετατρέπεται σε ανθρακικό ασβέστιο (δυσδιάλυτο), σχηματίζοντας τον σταλακτίτη.

Οι σταλακτίτες ανάλογα με την ποσότητα ανθρακικού ασβεστίου που κουβαλάει το νερό και ανάλογα με τη ροή και την ταχύτητά της, μπορούν να σχηματιστούν μέσα σε ελάχιστα χρόνια ή και μετά από την παρέλευση αιώνων. Σε κάθε περίπτωση όμως δημιουργούνται διάφοροι σχηματισμοί, πολλές φορές εντυπωσιακοί, που μένουν αξέχαστοι σε όσους τους έχουν δει.

Οι χρωματισμοί των σταλακτιτών προέρχονται από διάφορα οξείδια, που περιέχονται διαλυμένα μέσα στο νερό. Έτσι, για παράδειγμα, οξείδια του σιδήρου θα δώσουν κόκκινους χρωματισμούς, ενώ οξείδια το μαγγανίου καστανομέλανες.

Στο σημείο που οι σταγόνες φθάνουν στο έδαφος σχηματίζονται οι σταλαγμίτες. Οι σταλαγμίτες σχηματίζονται με τον ίδιο τρόπο με τους σταλακτίτες, από το υπόλοιπο του ανθρακικού ασβεστίου που συμπαρασύρει η σταγόνα στο πέσιμό της, το οποίο πλέον το εναποθέτει στο έδαφος. Πολλές φορές οι σταλακτίτες ενώνονται με τους σταλαγμίτες από κάτω και δημιουργούν τις κολώνες. Πρόκειται για εντυπωσιακούς σχηματισμούς, που μπορούν να φθάσουν αρκετά μέτρα σε ύψος.

Οι σπηλαιοβιολόγοι ταξινομούν τα είδη που συναντώνται στα σπήλαια σε τέσσερις βασικές κατηγορίες ανάλογα με τον βιολογικό τους κύκλο και τον ρόλο τους στο υπόγειο οικοσύστημα:

1. Οι τυχαίοι επισκέπτες είναι τα είδη που μπαίνουν σε υπόγειες κοιλότητες τυχαία. Αυτά, δεν μπορούν να επιβιώσουν στο σπηλαιόβιο περιβάλλον και είτε βγαίνουν, είτε παγιδεύονται εκεί και πεθαίνουν προσφέροντας οργανική ύλη στο οικοσύστημα.

2. Τα τρωγλόξενα είδη χρησιμοποιούν τα σπήλαια μόνο σαν χώρους φωλιάσματος. Αυτά τρέφονται στο εξωτερικό περιβάλλον και στο χρονικό διάστημα που βρίσκονται μέσα στα σπήλαια αφήνουν μεγάλες ποσότητες κοπράνων. Πολλά είδη πουλιών (αγριοπερίστερα, καλιακούδες, κουκουβάγιες, κ.ά.) και πολλά είδη θηλαστικών (τρωκτικά, πολλά είδη νυχτερίδων, κ.ά.)

3. Τα τρωγλόφιλα είδη που μπορούν και ολοκληρώνουν τον βιολογικό τους κύκλο είτε μέσα είτε έξω από τις υπόγειες κοιλότητες.

4. Τέλος τα τρωγλόβια είδη είναι αυτά που μπορούν να ζήσουν μόνο στο υπόγειο περιβάλλον. Απόγονοι μιας αρχέγονης πανίδας που υποχρεώθηκε από σφοδρές κλιματολογικές αλλαγές να εποικήσει το υπέδαφος, τα είδη αυτά, ανέπτυξαν ειδικές προσαρμογές που τους επιτρέπουν να ολοκληρώνουν τους βιολογικούς τους κύκλους σε ένα τόσο μονότονο και αφιλόξενο περιβάλλον. Τυφλά, άχρωμα και με λεπτούς εξωσκελετούς αλλά με υπερευαίσθητα απτικά και χημικά αισθητήρια, με μεγάλα άκρα για αποτελεσματική μετακίνηση, χώρις νυχθήμερους ή ετήσιους ρυθμούς και ικανά να επιζούν σε μεγάλες περίοδους ασιτίας, τα τρωγλόβια είδη είναι οι άρχοντες του υπόγειου κόσμου και ταυτόχρονα «φυλακισμένα» εκεί από την ίδια τους την φύση.

Η σπηλαιοβιολογική έρευνα στην Ελλάδα ξεκίνησε το 1862. Η υπάρχουσα βιβλιογραφία περιλαμβάνει 374 τίτλους για τα χερσαία σπηλαιόβια εάν προστεθούν και οι δημοσιεύσεις για τα υδρόβια είδη ο αριθμός υπερβαίνει αρκετά τους 400 τίτλους. Από τα μέσα του 19ου αιώνα έχουν δημοσιευθεί δεδομένα για πάνω από 600 είδη ζώων σε περίπου 280 σπηλιές του Ελλαδικού χώρου. Από αυτά, τα 230 είδη ήταν νέα για την επιστήμη!

Τα αδημοσίευτα δεδομένα είναι πολλαπλάσια ενώ πολύ περισσότερα πρόκειται να ανακαλυφθούν στο μέλλον. Η σπηλαιοβιολογική έρευνα προχωρά, έστω και με αργούς ρυθμούς, παρακάμπτοντας τις πολλές δυσκολίες και αποκαλύπτει ένα ξεχωριστό -ακραίο- τμήμα του τόσο ποικίλου φυσικού περιβάλλοντος της Ελλάδας.

Οι νυχτερίδες

Τα σπήλαια χρησιμοποιούνται από τις νυχτερίδες για μία μεγάλη ποικιλία δραστηριοτήτων. Πολλά είδη τα χρησιμοποιούν για τουλάχιστον μέρος της διαχείμανσής τους. Επίσης χρησιμοποιούνται ως χώροι ζευγαρώματος, αναπαραγωγής, ανάθρεψης των μικρών και διανυκτέρευσης.
Οι νυχτερίδες παράγουν τεράστιες ποσότητες κοπράνων γιατί κάθε βράδυ τρώνε τόση ποσότητα εντόμων όση και το βάρος τους. Όταν κατά τη διάρκεια της ημέρας, κοιμούνται κρεμασμένες από την οροφή του σπηλαίου, τυλίγονται με τα μεμβρανώδη φτερά τους για να περιορίσουν την απώλεια θερμότητας από το σώμα τους.

Στην Ελλάδα έχουν αναφερθεί μέχρι σήμερα 27 είδη νυχτερίδων. Από αυτές, οι περισσότερες περνούν ένα μεγάλο μέρος της ζωής τους σε σπήλαια και άλλες καρστικές μορφές. Δυστυχώς η μελέτη των νυχτερίδων στην Ελλάδα βρίσκεται σε πολύ χαμηλό επίπεδο και ελάχιστοι έλληνες ερευνητές έχουν ασχοληθεί μαζί τους.
Έτσι γνωρίζουμε πολύ λίγα πράγματα για την εξάπλωσή τους, τη βιολογία τους, την κατάσταση των πληθυσμών και τους κινδύνους που τις απειλούν. Μέχρι σήμερα έχει αναφερθεί στην επιστημονική βιβλιογραφία η παρουσία νυχτερίδων σε πάνω από 40 σπήλαια που βρίσκονται διεσπαρμένα σε όλη την Ελλάδα.

]]> http://2014.permak.gr/chlorida-spilaiwn/feed/ 0 http://2014.permak.gr/panida-spilaiwn/ http://2014.permak.gr/panida-spilaiwn/#comments Mon, 20 Apr 2015 09:31:22 +0000 Λένα http://2014.permak.gr/?p=4266 Όπως είναι γνωστό χωρίς φως δεν ζουν φυτά. Όμως πολύ συχνά συναντάμε βλάστηση μέσα σε σπήλαια, όχι μονάχα κοντά στις εισόδους, αλλά και σε μεγαλύτερη απόσταση απ” αυτές. Αυτό συμβαίνει όταν το σπήλαιο έχει φωταγωγό (άνοιγμα στην οροφή) ή είναι φωτισμένο τεχνητά. Τότε γύρω από τα φωτιστικά σώματα αναπτύσσονται ορισμένα φυτά, που τα ευνοούν οι κλιματολογικές συνθήκες ( φως, ζέστη, υγρασία ), όπως είναι τα μούσκλια, η φτέρη, τα βρύα κλπ. Επίσης, όπου υπάρχει γουανό ( κόπρανα νυχτερίδων ) μπορούν να αναπτυχθούν μερικά είδη μυκήτων.

Μια άλλη εξαίρεση είναι το φύτρωμα σπόρων που παρασύρονται από τα νερά βαθιά στην σκοτεινή ζώνη. Τα φυτά έχουν σχεδόν άσπρο χρώμα. Τα άνθη σπηλαίων αναπτύσσονται από την βάση παρά από τα άκρα ενός σπηλαίου με εκροή από τα τοιχώματά του και ελίσσονται προς τα πίσω μοιάζοντας με συμπιεσμένη οδοντόκρεμα.

Ήταν μία από τις πιο δημοφιλείς αναζητήσεις στο Google το 2013, την ακολουθούν με μανία πολλοί διάσημοι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού (π.χ. η ηθοποιός Megan Fox, το αστέρι του NBA Grant Hill, η ηθοποιός Jessica Biel, o ηθοποιός Matthew McConaughey, η Kim Kardashian και η Uma Thurman) και όπως έγραψαν πρόσφατα αμερικανικά μέσα, μόνο αν κάποιος ζει σε σπήλαιο γίνεται να μην την έχει ακούσει. Ο λόγος για την Δίαιτα των Σπηλαίων ή Παλαιολιθική Δίαιτα (Paleo Diet), όπως αλλιώς είναι γνωστή, η οποία έχει γίνει διάσημη τα τελευταία χρόνια, αν και από ό,τι φαίνεται μετρά αρκετά χρόνια ζωής, αφού ο δημιουργός της, ο γαστρεντερολόγος Walter L. Voegtlin, την εμπνεύστηκε το 1974 (από τότε αρκετοί άλλοι επιστήμονες έχουν γράψει γι’ αυτήν). Πρόκειται για μία δίαιτα που μας προτείνει να τρώμε όσα -θεωρητικά- έτρωγαν οι άνθρωποι των σπηλαίων. Επίσης, υπόσχεται ότι σε 6 εβδομάδες θα καταφέρουμε να χάσουμε ακόμα και 10 κιλά, αλλά και να απαλλαγούμε από τις ασθένειες της σύγχρονης εποχής, όπως ο διαβήτης, οι καρδιαγγειακές παθήσεις, η ακμή, τα αυτοάνοσα κ.λπ.

Τα επιτρεπόμενα
Η Δίαιτα των Σπηλαίων αποκλείει όλα τα τρόφιμα που μπήκαν στο διαιτολόγιο των ανθρώπων μετά τη Γεωργική Επανάσταση (έτσι ονομάζεται η μετάβαση του ανθρώπου από την ιδιότητα του κυνηγού-τροφοσυλλέκτη σε αυτήν του γεωργού-κτηνοτρόφου, που συντελέστηκε πριν 10.000 χρόνια) και επιτρέπει όλα όσα έτρωγαν οι παλαιολιθικοί άνθρωποι – ή τουλάχιστον όσα οι δημιουργοί της δίαιτας θεωρούν ότι έτρωγαν. Δηλαδή φρέσκα φρούτα (με μέτρο τα αποξηραμένα και τα πολύ γλυκά, αυτά δηλαδή που έχουν υψηλό γλυκαιμικό δείκτη, όπως π.χ. τα σταφύλια), λαχανικά, αυγά (μέχρι έξι την εβδομάδα), κρέας (χοιρινό, μοσχάρι, πουλερικά, κοτόπουλο, κυνήγι, ψάρια), θαλασσινά, ανάλατες ελιές και ανάλατους ξηρούς καρπούς. Σημαντικό είναι όλα τα παραπάνω προϊόντα να είναι βιολογικά ή/και ελευθέρας βοσκής αν πρόκειται για ζωικά προϊόντα και τα κρέατα να είναι άπαχα (κατά το δυνατόν), ώστε να πλησιάζουν όσο περισσότερο γίνεται τα πρότυπα της «αγνής» διατροφής του ανθρώπου της Παλαιολιθικής Εποχής. Επίσης, επιτρέπονται σε περιορισμένες ποσότητες και κατά προτίμηση ωμά κάποια λιπαρά (ζωικά λίπη, ελαιόλαδο, λάδι καρύδας, λάδι μακαντέμια, αβοκάντο, λιναρόσπορος). Όσον αφορά τα υγρά, είναι απαραίτητη η κατανάλωση 1,5-2 λίτρων νερού την ημέρα και επιτρέπονται -πάντα χωρίς την προσθήκη ζάχαρης- τα ροφήματα βοτάνων, ο καφές και οι χυμοί από φρέσκα φρούτα.

Τα απαγορευμένα
Η Δίαιτα των Σπηλαίων απαγορεύει οτιδήποτε συσκευασμένο και επεξεργασμένο, αλλά και κάποιες ομάδες τροφίμων που μπήκαν στη διατροφή του ανθρώπου -σύμφωνα με τους εμπνευστές της δίαιτας- μετά τη Γεωργική Επανάσταση. Έτσι, απαγορεύει τους υδατάνθρακες (εκτός από τα φρούτα και τα λαχανικά), τα αμυλούχα λαχανικά (όπως ο αρακάς, το καλαμπόκι, οι πατάτες), τα φιστίκια, τα όσπρια, τη σόγια, το ρύζι, τα μακαρόνια, τη ζάχαρη, το αλάτι, τα γαλακτοκομικά (βούτυρο, γάλα, τυρί κ.λπ.), τα ραφιναρισμένα φυτικά έλαια, το αλκοόλ, τα γλυκά, τα αναψυκτικά, τους συσκευασμένους χυμούς, τα λιπαρά ή και επεξεργασμένα κρέατα, τις σάλτσες και όλα τα δημητριακά.

Γιατί θα μας βοηθήσει
Σύμφωνα με τα όσα ισχυρίζονται οι δημιουργοί της, πρόκειται για τη μοναδική δίαιτα που δεν φτιάχτηκε από ειδικούς, αλλά σχεδιάστηκε βάσει των όσων κατανάλωναν οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες πρόγονοί μας, στα οποία η ανθρώπινη φύση μας είναι συνηθισμένη. Επίσης, είναι μία δίαιτα που βασίζεται στις πρωτεΐνες που μας χορταίνουν χωρίς να μας φορτώνουν με ιδιαίτερες θερμίδες. Αποκλείοντας τους υδατάνθρακες (εκτός από τα φρούτα και τα λαχανικά), δεν αφήνει τον γλυκαιμικό δείκτη της διατροφής μας να ανέβει ιδιαίτερα, με αποτέλεσμα να χάνουμε ευκολότερα βάρος και να μην ανεβαίνει απότομα και πολύ το σάκχαρό μας.

Πρωινό
* Μια ομελέτα είναι πάντα μια πολύ καλή επιλογή. Μπορείτε να βάλετε αυγά, μπρόκολο, μανιτάρια, κρεμμύδι, πιπεριές, γαλοπούλα ή κοτόπουλο και ελαιόλαδο. Επίσης, μπορείτε να προσθέσετε μυρωδικά της αρεσκείας σας.
* Ένας φυσικός χυμός από γκρέιπφρουτ ή/και όποια άλλα φρούτα εποχής προτιμάτε.
* Ένα ζεστό ρόφημα-αφέψημα χωρίς ζάχαρη.
Δεκατιανό
* Μερικά φρούτα εποχής (φρέσκα ή αποξηραμένα) ή
* 1 φέτα κοτόπουλο
ή γαλοπούλα (όχι όμως αλλαντικό)
ή 1 βραστό αυγό και λαχανικά κομμένα σε κομμάτια (π.χ. καρότα, πιπεριές, αγγούρι, ντομάτα) ή ανάλατους ξηρούς καρπούς (π.χ. αμύγδαλα, καρύδια, φουντούκια, κάσιους κ.λπ.)
Μεσημεριανό
*Φτιάξτε μια μεγάλη, πλούσια σαλάτα με διάφορα λαχανικά-σαλατικά (μαρούλι, λάχανο, ρόκα, σπανάκι κ.λπ.), πιπεριές, κουνουπίδι, αγγούρι, καρότα, αβοκάντο, καρύδια, αμύγδαλα και φέτες μήλου ή αχλαδιού. Ραντίστε τη με ελαιόλαδο και χυμό λεμονιού.
* Μαγειρέψτε στον ατμό ή ψητή ή βραστή οποιαδήποτε πρωτεϊνούχο τροφή (χωρίς την πέτσα και άπαχη) προτιμάτε, όπως μοσχάρι, κοτόπουλο, γαλοπούλα, ψάρι, θαλασσινά, χοιρινό κ.λπ. Προσθέστε μυρωδικά, ελαιόλαδο και λεμόνι.
Απογευματινό
* Φρούτα (φρέσκα ή/και αποξηραμένα)
* Ανάλατους ξηρούς καρπούς, όπως αμύγδαλα ή καρύδια
Βραδινό
* Φτιάξτε μια εύγευστη σαλάτα με ντομάτα, αβοκάντο, ξηρούς καρπούς, μπρόκολο, καρότα, αγκινάρες, φασολάκια, σπαράγγια ή όποια άλλα λαχανικά ή φρούτα θέλετε και προσθέστε ελαιόλαδο και λεμόνι.
* Μαγειρέψτε στον ατμό ή ψητή ή βραστή οποιαδήποτε πρωτεϊνούχο τροφή (χωρίς την πέτσα και άπαχη) προτιμάτε, όπως μοσχάρι, κοτόπουλο, γαλοπούλα, ψάρι, θαλασσινά, χοιρινό κ.λπ. Προσθέστε μυρωδικά, ελαιόλαδο και λεμόνι.

Η Παλαιολιθική Δίαιτα έχει 3 επίπεδα.

Το καθένα διαρκεί 2 εβδομάδες και κάθε επίπεδο περιλαμβάνει έναν επιτρεπόμενο αριθμό ελεύθερων γευμάτων την εβδομάδα, όπου μπορείτε να τρώτε ό,τι θέλετε (προφανώς και από τις απαγορευμένες τροφές της δίαιτας).

Το επίπεδο 1 επιτρέπει 3 ελεύθερα γεύματα την εβδομάδα.
Το επίπεδο 2 επιτρέπει 2 ελεύθερα γεύματα την εβδομάδα.
Το επίπεδο 3 επιτρέπει 1 ελεύθερο γεύμα την εβδομάδα. Επιλέξτε το επίπεδο που θέλετε να ακολουθήσετε και μετά το πέρας των 2 εβδομάδων μπορείτε να αλλάξετε επίπεδο ή να παραμείνετε στο επίπεδο που αρχικά επιλέξατε μέχρι να φτάσετε στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

Υπόγεια σπήλαια που ενδέχεται να ανοίχτηκαν από αρχαία ποτάμια λάβας στο φεγγάρι, θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν με ασφάλεια τις μελλοντικές ανθρώπινες αποικίες, προτείνουν αμερικανοί ερευνητές.

Η ύπαρξη αυτών των «σπηλαίων λάβας» δεν έχει αποδειχθεί μέχρι σήμερα, ωστόσο αρκετά στόμια σπηλαίων που έχουν εντοπιστεί στη Σελήνη θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι είσοδοι σε τέτοιες φυσικές στοές.

Σπήλαια από λάβα υπάρχουν εξάλλου και στη Γη, είναι όμως μικρότερες από τις στοές που θα μπορούσαν να υπάρχουν στο φεγγάρι λόγω της ισχυρότερης βαρύτητας του πλανήτη.

Η ιδέα της δημιουργίας βάσεων σε σεληνιακές στοές προτάθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου «Περντιού» της Ιντιάνα, οι οποίοι παρουσίασαν τη μελέτη τους στο 46ο Συνέδριο Σεληνιακής και Πλανητικής Επιστήμης που πραγματοποιείται στο Τέξας. Όπως αναφέρει ο απεσταλμένος του BBC, η ερευνητική ομάδα υπολόγισε τη στατικότητα αυτών των υποθετικών σπήλαιων, και εκτιμά ότι τα τούνελ με μήκος 1 έως 5 χιλιόμετρα θα ήταν αρκετά σταθερά για να φιλοξενήσουν ανθρώπους.

Το πόστερ που παρουσιάστηκε το συνέδριο έδειχνε την πόλη της Φιλαδέλφειας, από την οποία κατάγεται ο

επικεφαλής της μελέτης Ντέιβιντ Μπλερ, να χωράει άνετα μέσα σε ένα σπήλαιο μήκους 5 χιλιομέτρων.

Σήμερα, η Σελήνη είναι γεωλογικά νεκρή. Στα αρχικά στάδια της ζωής της όμως, ηφαίστεια απελευθέρωσαν μεγάλες ποσότητες λάβας. Όταν η επιφάνεια αυτού του ρευστού υλικού κρύωσε και στερεοποιήθηκε, ποτάμια λάβας δεν αποκλείεται να συνέχισαν να κυλούν στο υπέδαφος. Όταν τελικά στραγγίστηκαν, μπορεί να άφησαν πίσω τους «άδειους σωλήνες». Εφόσον υπάρχουν αυτά τα σπήλαια λάβας θα μπορούσαν να προστατεύουν τις αποικίες από τις εχθρικές συνθήκες της σεληνιακής επιφάνειας. Λόγω της έλλειψης ατμόσφαιρας και μαγνητικού πεδίου, η Σελήνη εκτίθεται σε ακραίες διακυμάνσεις θερμοκρασίας και βομβαρδίζεται διαρκώς από σωματίδια υψηλής ενέργειας.

Οι υπόγειες στοές θα προσέφεραν πιο σταθερές και ασφαλείς συνθήκες.

]]> http://2014.permak.gr/ypogeies-spilies-selini/feed/ 0 http://2014.permak.gr/spilaia-kai-thriskeia/ http://2014.permak.gr/spilaia-kai-thriskeia/#comments Wed, 18 Mar 2015 16:31:24 +0000 Λένα http://2014.permak.gr/?p=4217 Εισήγηση με θέμα «Σπήλαια και θρησκεία» παρακολουθήσαμε την Κυριακή 15 Μαρτίου 2015 στο χώρο του σχολείου. Η υποδιευθύντρια και θεολόγος του σχολείου μας κ. Γιώτα Τσιόγκα ανταποκρίθηκε στην πρόσκλησή μας και πραγματοποίησε μια ενδιαφέρουσα εισήγηση προσεγγίζοντας το περιβαλλοντικό μας θέμα από τη θεολογική του σκοπιά. Την ευχαριστούμε θερμά και ανυπομονούμε για μελλοντικές συνεργασίες.
Δείτε ένα απόσπασμα από την εισήγηση της κ. Τσιόγκα.